همان‌طور که نی توخالی قادر است نغمه‌هایی زیبا از خود خارج کند، دل انسان نیز باید از غیر خدا تهی شود تا بتواند تجلی‌گاه او باشد. اگر درون انسان پر از خودخواهی و دلبستگی‌های دنیوی باشد، هیچ ندایی از سوی خدا در آن انعکاس نخواهد یافت.

خداوند از ابتدا نیز به ما، به خلقت ما و به عبادات ما هیچ نیازی نداشت. او کمال مطلق و غنی بی‌نهایت است. اما با این حال، ما را آفرید و به عبادت دستور داد تا از طریق عبودیت به کمال برسیم.

آیت‌الله العظمی جوادی آملی در جلسه درس اخلاق خود با اشاره به جایگاه اهل‌بیت علیهم‌السلام و نقش نظام اسلامی در استمرار معارف الهی، بر لزوم حفظ اسرار، رعایت حسن خلق، و مقابله با بدی‌ها از طریق نیکی تأکید کردند.

حجت‌الاسلام مؤمنی گفت: برای رفع اضطرار و تحیر خود از خدا کمک بخواهید و در پیشگاه خداوند دعا کنید و بهترین کار این است که انسان درِ خانه حضرت ولی‌عصر (عج) برود و ایشان را در پیشگاه خدا واسطه قرار دهد و خدا را به حق ایشان قسم دهد و از ایشان بخواهد که ایشان برایش دعا کنند.

آیت الله جوادی آملی گفت: صبر از یک مثلث سه‌گانه تشکیل شده است؛ اول هدف عاقلانه و عالمانه، دوم شناسایی راه مستقیم و سوم حرکت در مسیر و سلوک و در انتظار مقصد است؛ لذا هیچ انسان صابری نومید نمی‌شود و حتما به مقصد می‌رسد.

آیت الله کمیلی خراسانی در شرح حدیث نهم کتاب چهل حدیث امام راحل گفت: این حدیث مربوط به نفاق است که نفاق به معنای دورویی است که در واقع غیبت و سخن چینی از مهمترین صفات منافق است.

آیت الله جوادی آملی گفت: دنیا و آخرت به یکدیگر مرتبط‌‌اند و اعمال انسان در دنیا، نتیجه‌ای آشکار در آخرت خواهد داشت؛ هر عملی که انسان در دنیا انجام می‌دهد، در آخرت به همان صورت بازمی‌گردد.

حجت‌الاسلام ایوبی گفت: مرحوم آیت‌الله سعادت‌پرور هشدار می‌دادند که شما این اعمال ماه رجب را هم تصمیم بگیرید که انجام دهید اما می‌بینید شیطان هم بیکار ننشسته است و سریع کوچک‌ترین مسئله را در همین ماه رجب برای شما این‌قدر بزرگ می‌کند و جلوه می‌دهد و حتی ذهن و فکرتان را چنان درگیر می‌کند که از ماه رجب محروم می‌شوید!

آیت الله کمیلی خراسانی در جلسه این هفته درس اخلاق خود در شرح حدیث هفتم کتاب شریف چهل حدیث حضرت امام، ضمن بیان تعریف غضب، راهکارهایی را برای خاموش کردن آن بیان کرد که در ادامه می‌خوانید.

آیت‌الله جوادی آملی صبح امروز در جلسه درس اخلاق خود به تبیین جایگاه عقل نظری و عملی و همچنین تبیین تفاوت میان موعظه و سخنرانی پرداختند و جایگاه موعظه در تربیت اخلاقی و معنوی را مورد تأکید قرار دادند.