×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : چهارشنبه, ۱۵ مهر , ۱۴۰۵

زمان مطالعه: 4 دقیقه

چیستی عواقب مجالست و همنشینی با اغنیای دنیا | حجت الاسلام حسین تهرانی | عترتنا

به گزارش عترتنا؛ حجت‌الاسلام‌والمسلمین «حسین تهرانی» از اساتید حوزه علمیه تهران، شامگاه چهارشنبه ۸ مهرماه در جلسه هفتگی درس اخلاق خود که در مدرسه نور تهران برگزار شد، در تبیین علت نکوهش مجالست با اهل دنیا گفت: در روایات تاکید شده که با اهل دنیا و اغنیای آن مجالست نکنید و همنشین آن‌ها نشوید؛ چون کسی که به اهل دنیا چشم به دوزد و همه چشمش را از آنچه خدا به او داده بردارد و فقط ثروت اهل دنیا را ببیند به‌مرور یک ناراحتی درونی برای او پیش می‌آید و دچار قساوت قلب شده و سپس نعمت‌هایی که خدا به او داده را نمی‌بیند و آن‌ها را حقیر می‌شمارد در نتیجه دیگر شکرگزار نیست و حالت شکرگزاری را از دست می‌دهد و این یکی از مهم‌ترین علل نکوهش معاشرت با اهل دنیا است.

در دنیا با چه کسی معاشرت کنیم؟

وی با بیان اینکه اکنون که ما در دنیا زندگی می‌کنیم با چه کسانی معاشرت کنیم، بیان کرد: سوالی که مطرح است این است که اکنون که ما در دنیا زندگی می‌کنیم با چه کسانی در این دنیا همنشین شویم؟ ما در دنیا از نظر مادی باید با کسانی معاشرت کنیم که سطح مادی آن‌ها از ما پایین‌تر است! یعنی در عالم دنیا باید به زیر دست خود از نظر مادی نگاه کنید! چون نتیجه این نوع معاشرت با سطح پایین‌تر از خود باعث شکرگزاری نعم الهی که خدا به شما داده می‌شود.

از نظر مادی با زیردست و از نظر معنوی با بالادست خود معاشرت کنید

این استاد حوزوی اظهار کرد: وقتی در معاشرت با زیردست خود و افراد مادی سطح پایین‌تر معاشرت می‌کنید، نعمت‌هایی که خدا به شما داده پررنگ‌تر دیده می‌شود به‌نحوی که می‌بینید خدا به شما چقدر نعمت فراوان داده؛ اما به این فرد سطح پایین‌تر از شما نداده است اینجا است که حالت شکرگزاری در شما ایجاد می‌شود و نعمت‌هایی که خدا به شما داده بیشتر خودش را نشان می‌دهد و نتیجه اینکه باعث شکر شما از منعم می‌شود؛ اما در معاشرت با اغنیای دنیا که از نظر مادی در سطح بالاتری از شما دارند نتیجه عکس را دارد و باعث از بین رفتن حالت شکرگزاری در شما می‌شود.

وصی و فرزند ارشد مرحوم آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی، تصریح کرد: روایت در ارتباط به نگاه انسان به دیگری در بعد مادی همواره تاکید شده که انسان بالا دستش را نگاه نکند بلکه همیشه پایین دستش را ببیند که آن حس شکرگزاری تقویت شود اما در امور معنوی گفتند باید بالا دست خود را نگاه کنید. اما ما متاسفانه عکس را عمل می‌کنیم!

عواقب معاشرت مادی با اهل دنیا

حجت الاسلام تهرانی با اشاره به عواقب معاشرت مادی با اغنیای دنیا گفت: معاشرت با اغنیای دنیا که سطح مالی بالاتری از شما دارند باعث می‌شود که در مرتبه اول، ایمان شما ضعیف شود، دوم اینکه مبتلا به امراض منفی از جمله حرص و طمع و حتی بیماری‌های روحی شوید که شما را به سمت گناه بکشاند و سوم اینکه آن حالت شکرگزاری را هم از شما می‌گیرد.

وی ادامه داد: قساوت قلب اولین اثر معاشرت با اهل دنیا است که چنین معاشرتی باعث ایجاد قساوت قلب و دل مردگی در انسان می‌شود! یک انسان از نظر خلقت اولیه فطرتش دست نخورده و پاک است که از نظر انسانی این حالت رقت قلب، ترحم و دلسوزی در او وجود دارد و بحث ایمانی مطرح نیس، مثلاً یک ماشین به فردی می‌زند سریع از روی حس انسانیت به آن فرد مصدوم کمک می‌کند و کاری ندارد مصدوم مسلمان است یا مشرک و دنبال دین فرد نیست بلکه از روی حس انسانیت به او کمک می‌کند و حتی بالاتر از این گاهی یک ماشین به یک حیوان می‌زند و باز این فرد از این حادثه برای این حیوان بسیار ناراحت می‌شود و این رقت قلب در او وجود دارد؛ حالا در بحث مجالس با اهل دنیا این رقت قلب و دلسوزی تبدیل به قساوت قلب می‌شود و این اولین اثر این معاشرت با اهل دنیا است که آن لطافت روح از بین می‌رود و دل می‌میرد و قساوت قلب پیدا می‌کند.

وی افزود: حالا در مقابل اغنیای دنیا چون گرفتار قساوت قلب شده‌اند اگر یک نفر را ببینند که در زندگی دچار مشکل و سختی است اصلاً اهمیت نمی‌دهد و برای او مهم نیست و به اصطلاح رحم و دلسوزی ندارد چون دچار قساوت قلب شده است و به نحوی مسخ شده است مثلاً تشنه‌ای را می‌بیند که از تشنگی دارد له‌له می‌زند و او هم آب دارد؛ اما به آن فرد تشنه نمی‌دهد و در این حد دچار سنگدلی شده و قلبش مرده است؛ حالا در کنار این سنگدلی برخی مبتلای حرص و بخل هم هستند و فقط مال دنیا را انباشته می‌کنند! لذا معاشرت با چنین فردی باعث می‌شود آن فرد هم دچار قساوت قلب شود که این اولین اثر از این همنشینی است.

منظور از همنشینی با اهل دنیا

این استاد حوزوی تصریح کرد: در اینجا منظور از همنشینی با اهل دنیا صرف بک دیدار نیست، بلکه بحث مجالست مستمر مطرح است که این رابطه روی روح و روان فرد اثر بگذارد! به هر حال اگر مجالست مستمر باشد خواهی نخواهی روی فرد مقابل هم اثر می‌گذارد که مهم‌ترین اثر هم قساوت قلب است و او نیز دچار قساوت قلب می‌شود و آن حالت رقت قلب و ترحم و دلسوزی را از دست می‌دهد.

پرهیز شدید از مجالست با نواصب

حجت الاسلام تهرانی با تاکید بر پرهیز شدید از همنشینی با نواصب گفت: نکته بسیار مهمی که در بحث مجالست با اهل دنیا مطرح است و روایات بر آن تاکید دارند پرهیز از مجالست با نواصب است، کسانی که دشمنی و بغض امیرالمؤمنین علیه السلام را دارد که در بحث فقهی هم اینها را در زمره خوارج شمارش می‌کنند و تعبیرات روایات خیلی شدید نهی از مجالست با آن‌ها است تا حدی که برخی آن‌ها را نجس هم می‌دانند.

وی ادامه داد: اصلاً این یک درد بزرگ است که کسی با نواصب، همنشنی شود! روایات نهی شدید بر مجالست با چنین افرادی دارد چون خدا با چنین افرادی خشمگین است و آن‌ها را لعنت کرده است و معاشرت با آن‌ها باعث ضربه به اعتقادات و امامت می‌شود لذا یکی از گروه‌هایی که در بحث معاشرت نهی شدید از معاشرت با آن‌ها در روایت شده همین نواصب است که بحث مسئله امامت پیش می‌آید.

*اختصاصی عترتنا

پایان پیام/.

شبکه های اجتماعی عترتنا: کانال تلگرام  / کانال ایتا  / کانال سروش  / پیچ اینستاگرام / آپارات

منبع خبر : اختصاصی عترتنا

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تحریریه عترتنا منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.