×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : شنبه, ۱ اردیبهشت , ۱۴۰۳
ترک معاصی اولین قدم سلوک/اولین توصیه مرحوم سید هاشم حداد
09 اسفند 1402

آیت‌الله کمیلی خراسانی گفت: اگر تقوا و خوف الهی در دل باشد آن‌وقت انسان در جایی که اسباب معصیت از هر جهت برایش فراهم است مرتکب گناه و معصیت نمی‌شود. اما اگر تمرین نکرده باشد در چنین مواقعی مرتکب گناه می‌شود.

میرزا اسماعیل دولابی محل بروز و ظهور عشق الهی بود
09 بهمن 1402

آیت‌الله کمیلی خراسانی گفت: در حالت مرحوم میرزا اسماعیل دولابی حالت عشق الهی بروز و ظهور داشت و در جلسات هم کسانی که پای منبر ایشان می‌آمدند این بروز و ظهور عشق الهی را از ایشان می‌دیدند.

آیت‌الله کمیلی عرفان را از منابع وحیانی و اهل‌بیتی نشر داده‌اند
01 آذر 1402

عضو هیئت علمی گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی درباره آثار مکتوب آیت‌الله کمیلی گفت: آثار عرفانی آیت‌الله کمیلی برگرفته از منابع وحیانی و اهل‌بیتی است و در آثارشان به عرفان عملی ورود کردند.

01 آبان 1402

آیت الله کمیلی خراسانی: امام راحل(ره) حقیقتاً اهل صمت و سکوت بود و در جریان شهادت حاج آقا مصطفی اصلاً گریه نکرد و شهادت آقا مصطفی حقیقتاً از الطاف خفیه الهی بود.

اسرار عرفانی رکوع/جامعه به اخلاق بیشتر از عرفان نیازمند است
30 مهر 1402

آیت الله کمیلی خراسانی گفت: اخلاق را می‌توان از عرفان جدا نمود ولی بحث در رابطه با استاد اخلاق عمومی و استاد اخلاق معراج السعادت است نه اخلاق عرفانی که مقصود نظر عرفاست که البته بحث‌هایی به آن وارد است.

فرق ظهور انفسی امام زمان (عج) با ظهور آفاقی
19 اسفند 1401

حجت الاسلام واثقی، رئیس هیئت مدیره موسسه تحقیقاتی پویندگان انوار توحید قم در سلسله جلسات علمی این موسسه به تبیین ظهور آفاقی و انفس امام زمان(عج) پرداخت.

چرا آثار عرفانی آیت الله کمیلی برای همه روان است؟
02 خرداد 1401

آیت الله کمیلی خراسانی: چون هدف تربیتی و عرفانی است باید طوری صحبت کرد تا با واقعیت تطبیق داشته باشد و بتواند سالک را از درجات پایین به درجات بالاتر رشد دهد.

مرحوم سید هاشم حداد صبر را یکی از لوازمات مهم سلوک می‌دانست
03 اردیبهشت 1400

حجت‌الاسلام موسوی مطلق گفت: مرحوم سید هاشم حداد صبر را یکی از لوازمات مهم سلوکی و جزو دستورالعمل‌های عملی می‌دانستند و خودشان نیز از رهگذر صبر بر مصائب به مقاماتی رسیده بود.